Over verzamelen en passie

Over inspiratie en verzamelen

Dat de inspiratie soms voor het oprapen ligt blijkt maar weer eens uit de onderstaande anekdote. Ik kocht een leuke partij zelf verzamelde handtekeningen van een sympathieke man. Na een leuke transactie vroeg ik hem of hij een paar regels op papier wilde zetten over de herkomst van de verzameling. Ik kreeg de volgende reactie:

"Als jongetje van een jaar of 13,14 ging ik de ene week naar De Kuip, de andere week naar Het Kasteel. Meestal waren de suppoosten gedurende de wedstrijd niet meer zo oplettend en kon ik heel vaak binnenglippen om de rest van de wedstrijden te zien. Na afloop bleef ik wachten tot de tegenstanders uit de kleedkamers kwamen, de bus in. Handtekeningen vragen was dan het parool. En als er buitenlandse clubs op bezoek waren, of landenteams, dan zorgde ik ervoor dat ik er achter kwam in welke hotels ze verbleven. Dan was het de hele dag posten voor de deur van het hotel, wachten op sportieve types en dan handtekeningen vragen. Thuis dan vaak uitzoeken wie wie was, vaak lukte dat, soms niet.....
En ik ging ook naar de huisadressen van spelers voor foto's en handtekeningen. Zo herinner ik me een keer een bezoek aan de Bloklandstraat, het nu beroemde straatje waar Coen Moulijn woonde. Hij was niet thuis maar ik mocht van zijn ouders mijn boekje achter laten en de volgende dag weer ophalen. Die handtekening van hem is de mooiste die ik van hem ooit heb gezien, meestal was het namelijk een krabbel.
Ik heb ze altijd bewaard, die boekjes, maar nu is de tijd gekomen om eens flink opruiming te houden. Vandaar!"

                                                            

          

 


Ik zwijg en geniet....